Γιώργος Τρομάρας

Ο Γιώργος Λ. Τρομάρας (30 Ιουνίου 1950 – 24 Ιανουαρίου 2022) ήταν Έλληνας παλαιστής και μασίστας, γνωστός στο πανελλήνιο ως ο «σύγχρονος Ηρακλής».

 

Τα πρώτα χρόνια

Γεννήθηκε στην Αγία Σοφία, ένα μικρό χωριό κοντά στη λίμνη Τριχωνίδα. Τα παιδικά του χρόνια, όπως έλεγε ο ίδιος, ήταν δύσκολα. Η αγάπη του για το άθλημα όμως τον ανέδειξε γρήγορα ως τον νέο Έλληνα Ηρακλή. Ήταν παντρεμένος και πατέρας του Κώστα, ο οποίος ακολουθεί τα χνάρια του στο άθλημα.

​

Από πολύ μικρός έδειξε κλίση στην πάλη και στη μυϊκή δύναμη. Το 1957 σήκωσε ένα γαϊδουράκι, μιμούμενος τον Δημήτρη Κωνσταντίνου, αθλητή που είχε παρουσιάσει πρόγραμμα μυϊκής δύναμης στο χωριό του. Το 1960 ξεκίνησε ελευθέρα πάλη με δάσκαλο τον Σταμάτη Χαρισιάδη, τον «παππού», σημαντικό προπονητή της εποχής, όταν η πάλη και το ποδόσφαιρο ήταν τα δημοφιλέστερα αθλήματα.

 

Τα γυμναστήρια

Το 1968 άνοιξε το πρώτο του γυμναστήριο στο Αιγάλεω και έγινε έτσι ένας από τους πρωτεργάτες των ιδιωτικών γυμναστηρίων στην Ελλάδα. Ακολούθησαν γυμναστήρια στην Ομόνοια, στη Δεληγιώργη και Κεραμικού, στο Πασαλιμάνι και το Woman Style στον Πειραιά, και στη συνέχεια τα Club Υγείας στη Φραντζή, στον Νέο Κόσμο και στην Πατησίων. Το τελευταίο του γυμναστήριο βρίσκεται στην Παιανία και συνεχίζει να λειτουργεί.

 

Στα γυμναστήριά του προπονούνταν πλήθος αθλητών, για τους οποίους ήταν πρότυπο και πηγή έμπνευσης.

 

Μυϊκή δύναμη και Δυναμικός Τρίαθλος

Την περίοδο 1968–1970, δίπλα στον Τζιμ Αρμάου, με τον οποίο είχαν κοινό δάσκαλο στην πάλη, πραγματοποίησε τα πρώτα του επιτεύγματα μυϊκής δύναμης.

 

Γύρω στο 1970–1974 διοργάνωσε μαζί με τον Νικηφόρο Λοΐζο το Μίστερ Ελλάς. Στο πρόγραμμά του ένταξε αγώνες Δυναμικού Τριάθλου, εμπνευσμένος από ένα ντοκιμαντέρ με τον Αμερικανό bodybuilder Σέρτζιο Ολίβα να γυμνάζεται με αυτές τις κινήσεις. Πολλοί το απαξίωσαν αρχικά, εκείνος όμως και ο Κώστας Καράμπαλης το υποστήριξαν με πάθος.

 

Ο σύγχρονος Ηρακλής

Εκτός από πρωτοπαλαιστής, κατάφερνε πράγματα που φάνταζαν ανθρωπίνως ακατόρθωτα: λύγιζε χοντρά σιδερικά, έσπαγε χοντρές αλυσίδες, ακινητοποιούσε αυτοκίνητα εν κινήσει, άνοιγε με τα δόντια ελατήρια άνω των 400 κιλών και τραβούσε ακόμη και αμαξοστοιχίες.

• 1980: Στην εκπομπή «Απίστευτα και όμως αληθινά» τράβηξε 4 βαγόνια τρένου, προκαλώντας παγκόσμιο εντυπωσιασμό.

• 1990: Στην Αραβία τράβηξε με τα δόντια νταλίκα 35 τόνων, για να διαφημίσει τον παλαιστικό αγώνα της επόμενης ημέρας, όπου αντιμετώπιζε αντίπαλο που ξεπερνούσε τα 2,40 μ.

• 2000: Στον Πύργο Ηλείας τράβηξε με τα δόντια 2 βαγόνια συνολικού βάρους 28 τόνων. Προετοιμαζόταν να τραβήξει 5 βαγόνια και να καταγραφεί στο βιβλίο Γκίνες, κάτι που δεν πραγματοποιήθηκε λόγω τραυματισμού στην κλείδα, κατά τη διάρκεια προγράμματος μυϊκής δύναμης σε σχολείο.

 

Το 1996 σταμάτησε την επαγγελματική πάλη και στράφηκε περισσότερο στα μυϊκά επιτεύγματα. Με μια συναρμολογούμενη αρένα γύρισε την Ελλάδα τουλάχιστον δέκα φορές, από το Ορμένιο, το τελευταίο χωριό της Θράκης, μέχρι το Ζάκρο, στο άκρο της Κρήτης.

 

Δίδαξε επίσης Ζίου Ζίτσου, τζούντο και καράτε στη χωροφυλακή, στο Πολεμικό Ναυτικό και στις ειδικές δυνάμεις, μαζί με τον αείμνηστο Ολυμπιονίκη παλαιστή Θανάση Καμπαφλή. Μάνατζέρ του στους παλαιστικούς αγώνες ήταν ο αείμνηστος διεθνής παλαιστής Ανδρέας Λαμπάκης, τον οποίο τα έντυπα της εποχής παρουσίαζαν ως τον «σιδεροκέφαλο» σωσία του.

 

Στα σχολεία

Από το 1991, με άδεια του Υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, παρουσίαζε προγράμματα μυϊκής δύναμης στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, σε μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και λυκείου σε όλη την Ελλάδα. Οι επιδείξεις του είχαν πάντα και διδακτικό χαρακτήρα: προέτρεπε τα παιδιά να αθλούνται και να καλλιεργούν το ήθος τους μέσα από το αθλητικό ιδεώδες και τα προειδοποιούσε για τη «μάστιγα του αιώνος», τα ναρκωτικά. Συχνά επαναλάμβανε: «μακριά από τσιγάρα και βλαβερές ουσίες και προπαντός από τη μάστιγα του αιώνος, τα ναρκωτικά».

 

Σε κάθε πρόγραμμα και συνέντευξη μιλούσε για την πίστη, τη θρησκεία και την οικογένεια. Όπως έλεγε, «η πίστη είναι το Α και το Ω».

 

Κινηματογράφος και τηλεόραση

Συμμετείχε σε πολλές ελληνικές και ξένες ταινίες. Στο εξωτερικό έπαιξε με τους Σαρλ Αζναβούρ, Σουζάν Γιορκ και Κλαούντια Καρντινάλε, καθώς και με πρωταγωνιστές της σειράς «Τόλμη και Γοητεία». Στις ελληνικές παραγωγές συνεργάστηκε με τους Θανάση Βέγγο, Αντώνη Παπαδόπουλο, Νίκο Παπαναστασίου, Γιώργο Φούντα, Νίκο Ρίζο και πολλούς άλλους.

 

Ταινίες: Ο Θανάσης στη χώρα της Σφαλιάρας (1976), Παγίδα στην Ελλάδα (1982), Παπασούζας φαντομάς (1983), Τα καθάρματα (1984), Άλλες τον προτιμούν γουλί (1986), Η επιστροφή των καθαρμάτων (2003).

​

Έδωσε συνεντεύξεις σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, όπως οι «Τρεις στον αέρα» με τη Σεμίνα Διγενή, τα «Κυριακάτικα» με τον Κωνσταντάρα και την Ακρίτα (όπου τράβηξε 10 αυτοκίνητα με τα δόντια), ο Κώστας Βενετσάνος στην ΥΕΝΕΔ, το «Πολύ την Κυριακή» με τον Αρναούτογλου, το «Χαμογελάτε, είναι μεταδοτικό» με τον Μικρούτσικο, η «Μηχανή του χρόνου» με τον Χρήστο Βασιλόπουλο, η ΕΤ3 με τον Νίκο Ασλανίδη, τα «Σενάρια», το «Βράδυ» με τον Πέτρο Κωστόπουλο, η ΕΡΤ με τον Κώστα Χαρδαβέλα, καθώς και οι εκπομπές της Νατάσας Ράγιου και της Στεφανίδου.

 

Στη ζωή του γνώρισε προσωπικότητες όπως τους ηθοποιούς Ρότζερ Μουρ και Κλαούντια Καρντινάλε και πολιτικούς ηγέτες όπως τον Ιντί Αμίν, τον πρόεδρο της Ζάμπιας Κένεθ Καούντα και τον βασιλιά της Ιορδανίας Χουσεΐν, αλλά και σεΐχηδες.

 

Ο τελευταίος λαϊκός ήρωας

Θεωρείται ο συνεχιστής των λαϊκών ηρώων Κουταλιανού και Σαμψών και ο τελευταίος λαϊκός ήρωας. Το παράπονό του ήταν ότι δεν έβλεπε διαδόχους: «θέλω να δω έστω και δέκα νέους με κλίση πάνω στην πάλη και στις μυϊκές ικανότητες, ώστε να βρεθούν συνεχιστές», έλεγε, και πρόσθετε ότι «εάν σταματήσω εγώ αυτό που κάνω, θα σβήσει εξ ολοκλήρου». Παραπονιόταν επίσης για την αδιαφορία της πολιτείας απέναντι στην πάλη, στον αθλητισμό γενικά και στον ίδιο. Παρότι δεν του παρείχε ούτε ιατρική περίθαλψη, δεν σταμάτησε να κάνει αυτό που αγάπησε τόσο και που έκανε τον κόσμο να αγαπήσει τον ίδιο.

 

Περισσότερες λεπτομέρειες στην αυτοβιογραφία του «Γιώργος Τρομάρας: 50 χρόνια, η ιστορία της ζωής του» (εκδόσεις Επτάλοφος).